Meditatie - oktober

“Ik, die gevangen zit omwille van de Heer, vraag u dan ook dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is”- Efeziërs 4: 1-6

In Tsjerkepraat vindt u het advies dat de gebouwencommissie heeft uitgebracht. Hun opdracht was een zakelijke: wat is financieel gezien de beste optie voor de toekomst? In een uitgebreid en zorgvuldig proces hebben zij alle mogelijkheden en de daaruit voortvloeiende bijkomstigheden onderzocht. En nu ligt er een advies. En gaan we als gemeente en kerkenraad de volgende fase van het proces in. Een fase waarin niet alleen de zakelijke kant meeweegt, maar ook de emotionele. Een fase, waarin het belangrijk is ruimte te geven aan elkaar en aan elkaars meningen en emoties. Een tijd van horen en gehoord worden. Van samen ontdekken welke weg we kunnen gaan en hoe we dat zo kunnen doen dat we die weg ook werkelijk samen gaan.

“Ga de weg die past bij de roeping die u hebt ontvangen”, schrijft Paulus. Hij wijst op de roeping die we als gemeente van Christus hebben. En hij schetst welke houding daar bij past. Een waardevolle gids in ons hele gemeente-zijn, en ook in dit proces rond de gebouwen. Vier eigenschappen noemt Paulus, die er alle vier over gaan dat je ruimte maakt voor elkaar. 

Wees bescheiden. Het is goed om een mening te hebben. En het is waardevol als je kunt vertellen welke emoties iets bij je losmaakt. We hopen dat iedereen die dat wil, dat ook echt vrijmoedig zal delen in dit proces. Bescheiden zijn is niet: je mening voor je houden, je emoties inslikken. Bescheiden zijn is wel: weten dat jouw mening en emoties niet de enige zijn. 

Wees zachtmoedig. Mild. Ga er niet met gestrekt been in. Oordeel niet. Veroordeel niet. Probeer te verstaan wat de ander beweegt. 

Wees geduldig. Niet iedereen heeft hetzelfde tempo. Dat hoeft ook niet. Maar wees geduldig met elkaar, of de ander nou sneller of langzamer gaat.

Verdraag elkaar uit liefde. Bij deze manier van uitdrukken schiet ik zelf telkens weer in de lach. Niet: heb elkaar lief. Niet: zorg dat je het samen eens wordt. Wel: verdraag elkaar uit liefde. Daar zit een heel realistisch besef in dat we zo enorm kunnen verschillen. En dat samen een weg vinden niet per se betekent dat we allemaal hetzelfde willen en vinden, maar dat het veel meer is: elkaar vast willen houden ondanks onze verschillen.

 “Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft”, gaat Paulus verder. Span u in. Eenheid bewaren gaat niet vanzelf. Het vraagt om ieders inspanning. Maar tegelijkertijd wordt ons die eenheid gegeven. Wordt ons voorgehouden waar onze eenheid in gegrond en verankerd wil zijn. In de Geest, de Geest van Jezus Christus. Die verbindt ons aan elkaar. Die leert ons elkaar vast te houden in Zijn Naam. Want hoe verschillend wij ook zijn, we hebben “één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is”.

Als gemeente van Jezus Christus zijn wij op weg. We maken in ons gemeente-zijn hoopvol een herstart na een lange tijd van beperkingen. En we zetten een volgende stap in het proces rond onze gebouwen. Dat we ons in dat alles inspannen om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest ons geeft.

Ds. Jeannette v.d. Boogaard-Bongers